Φωτιά

Ορθώνεται ο νους στις φλόγες που αλλάζουν τα χρώματά τους…από πορτοκαλί σε κίτρινο…και από κίτρινο στις άκρες γαλάζιο…Το χρώμα να εναλλάσσεται σύμφωνα με το υλικό που φλέγεται και τα ξύλα να αφρίζουν ενώ ο κορμός ψήνεται. Έτσι ορθώνεται ο λογισμός, αποδρά από τα κόκκαλα και το δέρμα. Φτέρη στον άνεμο γίνονται οι ενοχές και το ψέμα και το συναίσθημα καπνός σε μια φωλιά θερμότητας…καπνός λευκός και λεπτός…σχεδόν αόρατος μα άκρως άυλος. Να ‘ναι άραγε το νόημα όσο βαρύ όσο οι αναθυμιάσεις; Να αρκεί άραγε όσο ο καπνός για να θολώσει την όραση; Αρκεί η τριβή μοναχά για να ορθωθεί ο λογισμός; Και τα γεγονότα; Οι λέξεις; Και αυτά καπνός; Βλέπεις…το χαρτί καίγεται και από στάχτες, απλά δεν δημιουργεί φλόγα…Η φλόγα θέλει οξυγόνο, όπως μια καλή φωτιά απαιτεί μεγάλα ξύλα, γερά. Οι φλόγες, ίσως, σαγηνεύουν. Γιατί να επιλέγουμε φωτιές όμως αφού στο τέλος μένουν στάχτες αβαρείς. Γιατί όμως να λογαριάζουμε και το τέλος ενώ είμαστε δούλοι της αρχής; Η θαλπωρή της μέσης ομορφαίνει την αρχή και πικραίνει το τέλος…αλλά συνήθως δεν χαρακτηρίζει τη δική μας τη φωτιά, αλλά την ιδέα μιας φωτιάς προμήθειας που γεννήθηκε από έναν θεϊκό κεραυνό και διατηρήθηκε λόγω επαναλαμβανόμενων γηίνων προσφορών ξυλείας. Έτσι κάθε μετέπειτα φωτιά στοιχειώθηκε από την πρώτη κλοπή ενός θείου προϊόντος και απλοποιήθηκε σε αντικείμενα του γήινου κόσμου ώστε να θυμίζει τη μαγεία του θείου ωσάν κουβαλούσε την ίδια πνευματική βαρύτητα, ή de minimis τις ίδιες δονήσεις.

Και όμως, τούτη η μαγεία δημιουργήθηκε από την ισχύ ενός γόνου τιτάνων με την οποία εφήρμοζε την εκδοχή δικαιοσύνης του ενάντια σε φαύλους θνητούς…Η επιβεβαίωση της εφαρμογής της τιμωρίας άραγε να φάνταζε σαν κάρβουνο; Ο άνθρακας άραγε να είναι η γείωση της εξαΰλωσης της φαυλότητας των καταδικασμένων θνητών; Ο άνθρακας της θεραπείας και το ραφινάρισμα της φωτιάς…άραγε ποιό στοιχείο της χημικής ένωσης της μέσης κατάστασης να μπορούσε να εξομοιωθεί με τον έρωτα; Ίσως να μην στερειώνουμε γιατί οι άνθρωποι αρέσκονται να παριστάνουν εξ αμύνης φωτιές και οξυγόνο…και τα κούτσουρα που μαστίζουν να ραφινάρουν είναι το παρελθόν και οι δαίμονές τους. Ίσως να υπάρχουν άλλοι που να καίγονται από τη φύση τους και το οξυγόνο που επιλέγουν να είναι απλά για να τους σβήσει τη φωτιά, ενώ εξιδανικεύουν φωτιές λόγω τριβής δύο σωμάτων. Μπορεί αυτό να χρειάζονται…αλλά ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν. Και αν άλλοι είναι κούτσουρα απλά;

Εγώ δε που είμαι σε όλα αυτά; Γεννήθηκα άραγε ως φλεγόμενο κούτσουρο που με οξυγόνο που επέλεγα έδινα περισσότερη ένταση στη φωτιά; Μεταμορφώθηκα άραγε σε διοξείδιο του άνθρακα με σκοπό να απαλύνω τις φλόγες άλλων φλεγόμενων κούτσουρων, ενώ το υπόλοιπο είναι μου γινόταν κάρβουνο; Τώρα δε που είμαι; Πού βρέθηκα; Ίσως, να είμαι το κλαδί ενός δέντρου που κάηκε. Ένα κλαδί που λόγω της υγρασίας του γλίτωσε και το πήρε ο άνεμος…και κυλάει σε λαγκάδια και βουνά μέχρι να φτάσει σε πεδιάδα χλοερή και ριζώσει. Ίσως ο έρωτας ο παραγωγικός που θα μας ραφινάρει να μην μας ανήκει και να μην μας συμπεριλαμβάνει. Εκτός αν το ραφινάρισμα έχει γίνει εν μέρει σε μια άλλη διάσταση και εμείς τρέχουμε σε πεδιάδες εδώ ψάχνοντας το soul group μας για να ολοκληρώσουμε πλέον μόνοι το ραφινάρισμα. Έχουμε γίνει εξαιρετικοί στο να πετάμε τους εαυτούς μας σε φλόγες που δημιουργούμε μόνοι μας, ενώ το ‘θείο’ το επικαλούμαστε κάθε φορά που χάνουμε τον έλεγχο της φωτιάς ή που δεν γνωρίζουμε καλά την ορμή της. Μαγεία και τεχνάσματα γίνονται έτσι οι πινακίδες ενεργειών που επιλέγουμε λόγω ανικανότητας ή έλλειψης γνώσης και εμπειρίας. Μαγεία λόγω έλλειψης, μαγεία λόγω εικασιών ως προς την ύπαρξη μιας θεωρίας για παράδοξα, μαγεία λόγω…λήθης…κάπως έτσι γίνεται ο έρωτας μαγεία.

Υφίσταται άραγε έρωτας λόγω λήθης;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s