Αντικειμενικά λάθη για υποκειμενικές αλήθειες

…Υποφέρω από έμπνευση. Υποφέρω από όρεξη. Υποφέρω από αυτή τη φαγούρα στα χέρια μου που τα τραβάει να πιάσουν ένα τετράδιο και να αφήσουν το μελάνι να ξεχυθεί στα κενά μεταξύ των ινών του φύλλου και να πλημμυρίσει τις εσοχές και τα βουναλάκια του αγκαλιάζοντας τις απόλυτες ατέλειες του που ενώ θα μπορούσαν να το κάνουν τραχύ και αποκρουστικό, το κάνουν πιο απαλό και από μετάξι. Υποφέρω από τη λαγνεία της δημιουργίας που για άλλη μια φορά έχει φυλακίσει το μυαλό μου και το κινεί να τα παρατήσει όλα αυτά που δεν έχουν ψυχή. Τί φοβάμαι; Φοβάμαι μήπως το καθημερινό ψέμα που επιλέγω αποδειχθεί όμοιο με το όνειρο που τόσο ποθώ; Ή μήπως ότι το όνειρο θα γίνει ρουτίνα και θα γίνει ψέμα; Και κάπου εκεί θυμάμαι το παιδάκι που το ρωτούσαν τι ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει και έλεγε εμ…θα σπουδάσω νομική για να βοηθήσω τον μπαμπά και μετά θα κάνω ό,τι θέλω. Ήρθε το μετά και στέκομαι μουδιασμένη. Τα χέρια μου τρέμουν όταν πιάνουν μολύβι. Και εκεί που πρέπει να γράψω σημειώσεις για τις καθημερινές εργασίες ζωγραφίζω δράκους, μάτια…αποτυπώνω την ψυχεδέλεια η οποία μου δίνει ζωή με άτακτες γραμμές και τσιμεντομένα κουτάκια. Εισπνόη. Εκπνοή. Τί κάνεις όταν έχεις μάθει να τα κάνεις όλα σωστά; Πώς κάνεις το αντικειμενικό λάθος; Από πού να αρχίσω;

One thought on “Αντικειμενικά λάθη για υποκειμενικές αλήθειες

  1. Σκέψεις γίνονται λέξεις, πράξεις ή και όχι. Συναρτώμενη αλληλουχία ενσυναίσθησης ή αδράνειας. Το ζητούμενο όμως είναι να είσαι πάντα εκεί. Διαυγής και ακέραιος. Να αναπνέεις την κάθε ανάσα και να μετράς τον κάθε λόγο. Οχι από τρόμο ή λιγοψυχία, αλλα από αγάπη και μόνο. Αγάπη για την ίδια την ζωή.
    Σημασία έχει να αγαπάς, να μπορείς, αλλα πιότερο να θες. Να διψάς και να ορμάς, σαν να μην έχεις πληγωθεί ποτέ. Σαν να μην έχεις ακούσει κοροϊδία. Και αν σκοντάψεις, ξανά και πάλι,
    μέχρι κάποτε να μην υπάρξει άλλο. Οταν πια θα ανταμώσεις με “αυτό”, όλα θα το λένε. Θα το καταλάβεις… Θα είναι σαν “αυτό” που δεν ένιωσες ποτέ, “αυτό”, πέρα από τα όρια του κόσμου σου, πέραν της ίδιας της γλώσσας.
    Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Ποτέ δεν υπήρξε. Ποτέ δεν θα υπάρξει. Σφίξε τα δόντια, κάνε το χέρι σου γροθιά σκουπίσου και προχώρα. Είναι χάος εκεί έξω. Χάος που περιμένει εσένα να το κάνεις κάτι χρίσημο.
    Μην λιγοψυχήσεις.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s